Tholen

Mijn computerke geeft aan dat ik die dag gesport heb, maar ik was haast vergeten wat ik gedaan heb die dag.
Gisteren een bericht gekregen van de Kadee of ik niet mee naar scherpenheuvel of Tholen wilde rijden. Natuurlijk had ik daar zin in. 's Avonds nog hard gewerkt aan mijn eindwerk zodat ik me kon permiteren om mee te rijden met de echte kleppers.
Fietsen kon je het niet echt noemen. Het was meer racen. Op rechte stukken zijn we precies niet onder de 34 km/u geweest. Het leunde eerder naar de 36 km/u.
Kadee, Rob VDM, Steve K, Bart A, Koen VD, Kavee, PeVee en nog ne pipo, allemaal mannen die met hun fiets gaan slapen ... en ik.
Mijn eerste 130 km ooit gereden. Mooie tocht dat wel, maar het tempo lag me iets te hoog. Of dit een goeie training was, blijft me de vraag.
IK WAS CHOCO!!!

's Avonds teerfeest van de Doelgetter waar ik voor de tweede maal de gouden schoen in ontvangst mocht nemen (op 1 punt verschil van de Ken).
Dit werd dan ook gevierd met de nodige drank. Slecht ...

Lopen

Voor de volgende gegevens, evenals de datum, baseer ik me op mijn hartslagmeter. Het is al lang geleden dat ik nog iets op mijn blog heb geplaatst. Kan te maken hebben met te weinig training, te weinig variatie in training of een dipje van de afgelopen weken.

Vandaag blijkbaar gaan lopen (zegt de computer aan mijn pols)
Afstand: 8,34 km
max snelh: 11,7 km/u
gem snelh: 8,4 km/u
max hartslag: 148
gem hartslag: 135

tijd: 59,15 minuten

Zwemmen

Nog iets dat ik niet onderhouden heb de laatste weken.
Via facebook had ik van Patrick de Meyer (collega zwemmer) vernomen dat de lessen interessanter werden in onze groep. Ik citeer: "Maarten,de lessen zijn afgelopen maandag terug gestart, na de paasvakantie. Bij de experten is nu Edwin Vincken de nieuwe instructeur (den baas van de bende). Het is echt zwemmen nu. Wel techniekoefeningen geïntegreerd, maar plezanter dan bij de "gevorderden". Het kou lijden is zo goed als voorbij. Nu is het plezant aan't worden. Pat".
Ik ben dus nog eens gaan zwemmen in de Arena en inderdaad de lessen zijn plezanter. Eerst een fikse opwarming: 25 enkel armen crawl, 25 armen schoolslag, 25 armen rugslag, 25 benen crawl, 25 benen schoolslag, 25 benen rugslag. Dan enkele oefeningen roteren met de schouders. Dan schoudertik enz ... Als afsluiter 10 banen crawl op tijd en telkens moesten we sneller zwemmen. Het kwam erop neer om traag te starten (goed op de techniek letten) en zo steeds iets af te pitsen van je voorgaande tijd. Het is gelukt! De laatste 25 meter waren in 15 sec. 40, maar de techniek was nihil :-)

10 miles Antwerpen

Samen met andere top(FAT)atleten aan de start voor de loopwedstrijd waar we zo lang naar uit hebben gekeken. Een maand voordien zou ik gezegd hebben dat de voorbereiding vlekkeloos verliep. Een voetbalmatch, oudleidingsweekend, kampioen met de zaalvoetbalploeg ... doen me deze gedachte herzien. Ik heb de laatste maand niet getraind hetgeen ik voor ogen had. Ik wilde van dat uur en 4 minuten nog wat afpitsen.
Koen VD, daarvan wist ik dat hij wel had gedaan hetgeen hij moest doen (consequent blijven lopen). Hem zou ik willen volgen en zien waar we eindigen, maar het liep anders dan ik in gedachte had uitgestippeld. Aan de startlijn stonden we goed. Wat opzwepende muziek, een massa supporters en de knal! We waren vertrokken. Ik liep snel voorruit met Koen, Geert en Piet in mijn zog. Ik dacht dat ze me wel zouden volgen, maar dit bleek niet het geval. Ben ik te snel gestart? Het zat goed. Tijl vloog me voorbij, Marten Van Riel liep iets verderop en bij het ingaan van de Kennedytunnel zoefde ook Stijn Noens langs mij.
Bij het uitgaan van deze eerste tunnel was het al een eind bergop. 1/4 van de toer hadden we gepasseerd. Daarna het stad in waar ik menig personen herkende die mijn naam scandeerde. Een boost die altijd welkom is.
Eens over de kaaien werd het drukker en de menigte bleef maar aanmoedigen. Mijn benen vielen stil.Op de 8 km kwam een klein mannetje met een hamer langs of anders gezegd voelde het of de Jannssens had beton aan mijn benen gegoten. Ik werd moe. De gedachte waren bij het aanvoelen van mijn benen en niet meer bij het zoeken van een juist ritme.
Even later (iets na de Meir) kwam Koen me vergezellen. Ik had hem al in de mot en wilde vertragen, maar mocht niet van hem. Ik heb geluisterd en ben hem daarvoor dankbaar. Hij was mijn haas voor de laatste kilometers.
Bij het ingaan van de Waaslandtunnel (vooraf nog aangemoedigd door Kadee) ben ik bij Koen gebleven tot op de laatste honderd meter bergop. Daar moest ik lossen. De benen (of tussen het kopke) gingen niet vooruit.
Een halve minuut verschil ... sterk gelopen Koen en nog bedankt!

week zonder grote inspanningen

De keren dat ik moest werken (dat waren veel nachten), ben ik met de fiets gereden in een klein verzet. Totaal van ongeveer 140 kilometer gefietst. Donderdag op de vergadering viel het verdikt. Ik krijg geen fietsvergoeding meer voor 5 dagen in de week, maar ze hebben het systeem aangepast en nu word ik vergoed per keer dat ik kom met de fiets. Klinkt voor de meeste lezers het meest logische, maar zij die weten van waar we komen op 't werk, begrijpen dat ik gefrustreerd naar huis reed die dag. Eén maal hebben we eens van onze tak gemaakt omdat de directie zonder mijn weten een vergoeding had ingehouden en dit is het gevolg. Ik pleit voor een wettelijk kader rond fietsvergoeding (en mensen die in shiften werken). Soit, het zal nooit mijn vriendin worden 'madam de directrice'.
Zondag is het de 10 miles. Ik ben benieuwd wat dat gaat worden.

Oud Leidingsweekend

De Koen zijn raad opgevolgd en drie dagen rusten in Olen met bijzondere sportdranken (trappist en duvel) ...
Dat valt onder de noemer oudleidingsweekend!
Zondag was ook dit vat af en vielen de ogen meteen dicht. Een weekend eens geen sport.

What a feeling

Mijn vermoeden gisteren werd vandaag bevestigd.
Ik ben een toer gaan lopen (na een lange tijd). Het gevoel was alles behalve optimaal.
Ik was redelijk snel gestart en tot aan de eerste brug in Brecht ging het vlot. Hier en daar een redelijke versnelling ingelast en de beentjes volgden lekker mee.
Eens op weg naar Loenhout kwam de man met de hamer langs. De tweede brug heb ik net gehaald tegen een redelijk tempo, maar daarna kostte me het heel wat moeite om iets of wat te kunnen versnellen. De snelheidsmeter slinkte zienderogen.
Op het Neerven nog een kleine inspanning geleverd, maar daarna traag naar huis gejogd. Als ik dan het tempo wilde opdrijven, sprak mijn lichaam dit tegen. Stramme spieren in de kuiten, kortademig, etc...
Hopelijk kan ik me volgende week nog snel herpakken, maar een oudleidingsweekend zal daar niet goed aan doen. Wie weet is onze Geert me nog voor?

Voor de statistiek:
Tijd: 1 uur en 10 minuten
Max hartslag: 176
Gem hartslag: 150
Max snelheid: 16.2 km/u
gem snelheid: 12 km/u
Afstand: 14 km